“Vergeten” jas komt terecht bij Vincentshop: in Tilburg helpt de lamme de blinde niet, maar de laveloze de armoedige.

 In carnaval, Vincentius, Vincentshop

Mooi artikel van Bas Vermeer in BD waar Vincentshop in wordt genoemd!

Jas vergeten in het Tilburgse nachtleven? Tweede leven ‘weesjas’ ligt (letterlijk) om de hoek

Za 17 feb: Terwijl stappers hun roes uitslapen, blijven ze moederziel alleen in de kroegen achter: de weesjassen die nooit meer op worden gehaald. Het Tilburgse nachtleven is goed voor een paar duizend stuks per jaar. Maar wat gebeurt ermee?

,,Zo, het waren er extreem veel tijdens carnaval”, zegt Flip Gooskens, mede-eigenaar van café Philip aan de Korte Heuvel. Zo’n veertig weesjassen – goed voor vier volle vuilniszakken – bleven achter. Een enkele stapper komt nog zoeken. ,,Ligt mijn jas bij jullie? Of ben ik hem ergens anders kwijtgeraakt? Sommige mensen weten het niet meer.”

Iets verderop, bij café Polly Maggoo, laat bedrijfsleider Martijn van Son een kniehoge stapel jassen zien. Het is de carnavalsoogst. Vanachter de bar haalt ‘ie een bak tevoorschijn. Die zit vol pinpasjes, twee telefoons en sleutelbossen. ,,Er blijven soms tassen met laptops achter – al worden die wel opgehaald – en één keer een tas met daarin een koffiezetapparaat.”

Ook bij Studio, een deur verder, kunnen ze wekelijks stapels creditcards en pinpassen van de grond plukken. Met carnaval bleven er 50 jassen achter, tijdens een normaal stapweekend in de winterperiode zijn het er een stuk of 10. Ongeveer hetzelfde blijft er in de Polly achter tijdens zo’n weekend.

Armoede

Terwijl de passen, paspoorten en telefoons naar de gemeente gaan – en op de website verlorenofgevonden.nl terechtkomen – zijn de jassen een ander leven beschoren.

Om de hoek van de Korte Heuvel zit de Vincentius Vereniging. Het is een traditie in de horeca om ze daar naartoe te brengen, nadat ze – over het algemeen – een maand zijn bewaard. De kringloop verkoopt de jassen weer om met de opbrengst armoede in de stad te bestrijden. Daar zijn er dan ook blij mee. Er zitten heel dure jassen tussen – ze staan er bij Vincentius wel eens van te kijken – maar ook onverkoopbare vodden.

Het is een barmhartig systeem, al roept het wel een bijvraag op: mag dat wel?

Meldplicht

Want wie een verloren voorwerp vindt, moet het eigenlijk naar de gemeente brengen. Bewaren mag: maar dan moet de vinder daar wel (verplicht) melding van maken en het voorwerp een jaar bewaren. Daarna is de vinder de eigenaar.

Betekent dit dat de cafébazen verkeerd bezig zijn? Ze moeten er zelf om lachen, want: begin er maar eens aan… ,,Als ik al die jassen moet bewaren, kan ik er een verdieping bovenop zetten”, zegt Gooskens. Onbegonnen werk ook, zegt horeca-voorzitter Dolf Colen. ,,Daarbij: ervaring leert dat als mensen na een week hun jas nog niet opgehaald hebben, ze niet meer komen.”

Van Son vindt het wel een interessante discussie: ,,Ik wil ze met alle liefde naar de gemeente brengen, maar zitten ze daar wel op al die jassen te wachten?”

Op die vraag – precies zo gesteld – kunnen ze bij de gemeente alleen geen heel helder antwoord formuleren.

,,Iedereen is verplicht om een verloren voorwerp aan te geven”, aldus een woordvoerder van de gemeente. ,,Wij zijn de instantie die dat organiseert en het regelt, bijvoorbeeld via die website.” En als mensen die plicht niet nakomen? ,,We hebben geen zicht op wanneer mensen iets vinden of kwijtraken.” Maar heeft de gemeente er een mening over? ,,We kunnen daar niks van vinden. We organiseren en regelen het.”

Ach ja. Wat maakt het ook uit. Het heeft wel iets moois: in Tilburg helpt de lamme de blinde niet, maar de laveloze de armoedige.

bron: https://www.bd.nl/stadsgezicht-tilburg/jas-vergeten-in-het-tilburgse-nachtleven-tweede-leven-weesjas-ligt-letterlijk-om-de-hoek~ac2728ae/

Recommended Posts